Ergens in een vergeten hoekje van de hemel, ten oosten van Orion, staat het sterrenbeeld Monoceros, de Eenhoorn. In dit sterrenbeeld, dat nu bij het invallen van de duisternis pal in het zuiden staat, vind je een heleboel interessante objecten terug die je kan bekijken met een verrekijker of een kleine telescoop. Ook de Hubble Space Telescope wordt regelmatig naar dit stukje van de hemel gericht. Eén van de sterren die speciaal in de gaten wordt gehouden luistert naar de naam V838 Monocerotis. Deze ster staat zo'n 20 000 lichtjaar van de aarde, in een uithoek van ons melkwegstelsel.

V838 Mon is een interessante ster. Enkele tienduizenden jaren geleden vond er een felle explosie in de ster plaats, tijdens dewelke er gas en stof van de ster werd weggeslingerd. Iets gelijkaardigs gebeurde eveneens in januari 2002, toen de ster onverwacht verhelderde. Op haar piek was V838 Mon 600 000 keer helderder dan de zon, en één van de helderste sterren in ons melkwegstelsel


Wat we op de foto hierboven zien, is het gas en stof van de explosie van tienduizenden jaren terug, dat wordt verlicht door het felle licht van de explosie van 2002. Het licht beweegt zich immers veel sneller voort dan het materiaal dat voorkomt uit de explosie. De turbulenties, die je een beetje kan vergelijken met hetgeen je soms in stromend water kan zien, zijn te verklaren door het feit dat de gassen zich langzaam van V383 Mon verwijderen.

Het stof was voor de verheldering in 2002 niet te zien. Astronomen verwachten dat de stofwolken nog enkele jaren zichtbaar zullen blijven. Aangezien het licht zich aan een snelheid van 300 000 kilometer per seconde van de ster verwijdert, zullen steeds andere (verder van de ster gelegen) delen van de stofwolk verlicht worden.